Afgelopen jaar stond voor mij in het teken van afsluiting. In april verscheen Anderland: het laatste deel van mijn Leegland-trilogie. Ik ga nu nieuwe boeken verzinnen, maar voordat die er zijn blijf ik aandacht vragen voor de wereld van Leegland. Heb zo van genoten van het schrijven ervan en ik hoop dat mijn lezers de drie boeken zullen waarderen. Zeker nu de trilogie af is en je het hele verhaal achterelkaar kunt lezen (ik zeg het er maar even bij: ik weet dat lezers (ik ook) het heel vervelend vinden als een serie of trilogie halverwege strandt, ja looking at you George R. Martin!).
Als er dus een reactie op de boeken verschijnt, deel ik dat graag met jullie. Wie weet trekt zo’n reactie iemand die de serie nog niet kent over de streep. Zoals Inge Risika Biesmans me onlangs via Facebook liet weten: ‘Nog steeds heel dankbaar dat je op Middeleeuws Winschoten op gelijkaardige wijze je boek voor m’n neus duwde en vroeg of ik eens wou kijken of het misschien ook wat voor mij was. Ik zou nooit geweten hebben wat ik gemist had natuurlijk, maar zo zo blij met deze reeks!’
In het decembernummer van de Boekenkrant verscheen een aanbeveling van Carien Touwen over Anderland. Dit is wat ze schreef:
En dan zag ik deze week op Facebook een aanbeveling van Johan Klein Haneveld: hij keek terug op het jaar en noemde Anderland als een van de Nederlandse SF-boeken die hem in 2025 zijn opgevallen in positieve zin. Hij heeft inmiddels ook een recensie over Anderland geschreven, maar daar moeten we nog even op wachten. Dat stuk verschijnt namelijk in het blad Fantastische Vertellingen 77, dat uitkomt in februari als ik het goed heb. Maar zijn vier sterren heb ik in mijn zak!
En zo ga ik dus optimistisch het nieuwe jaar in. Ondanks al het nare nieuws dat ons dagelijks bereikt en de overeenkomsten die ik steeds vaker herken uit mijn eigen dystopische wereld, blijf ik een hoopvol mens. Een schrijver die lezers wil boeien, vermaken en soms ook iets wil meegeven. Dat doe ik in mijn fictieve verhalen, maar ook in de boeken die ik schrijf over de echte wereld, zoals mijn nieuwste spruit: En toch bleef Saaxumhuizen. Daar zitten ook een paar waargebeurde verhalen in die eigenlijk vragen om een hervertelling in fictieve vorm. Misschien ga ik dan toch een keer een historische roman schrijven? Wie weet, ik houd jullie op de hoogte!
Mijn boeken zijn te koop bij de boekhandel bij jou om de hoek, maar ook bij de uitgeverij en online!
