Senna in Zonderland

Als ik een blog schrijf over mijn boeken, heb ik het vaak over Leegland, het eerste deel van mijn dystopische trilogie. En dat helpt: Leegland heeft inmiddels een tweede druk gekregen. Maar aan het einde van dat boek is het verhaal nog niet afgelopen. Hoe gaat het verder met de Republiek Nieuw-Nederland? Welke avonturen gaat Senna nog beleven? Hoog tijd voor wat aandacht en liefde voor deel 2: Zonderland. Op naar de tweede druk!

Cover Zonderland

In Zonderland reist Senna in een zeppelin naar Groot-Scandinavië om een opleiding te volgen als infiltrant. Maar als ze aankomt bij het eiland Kopenhagen, begint ze te twijfelen. Doet ze er goed aan om zich aan te sluiten bij het land dat ze als soldaat altijd heeft bestreden? Een fragment:

Een mooie, gevaarlijke stad, want daar in het helderblauwe water wachtte ook de vijand. Aan de noordkant van het eiland lagen militaire fregatten aan lange steigers die honderden meters de zee in staken: de Groot-Scandinavische marine die ze sinds haar kinderjaren had leren haten. Er zweefden vijf zeppelins in de lucht, als langwerpige ballonnen aan een touwtje: de gevreesde luchtschepen die het Groot-Scandinavische leger vroeger gebruikte om de Republiek Nieuw-Nederland mee aan te vallen. Het was alweer vele jaren geleden dat een zeppelin dood en verderf had gezaaid in de Republiek, maar de herinnering eraan werd generatie op generatie doorgegeven. Ze wreef over het litteken op haar arm: de zwarte letter D waarmee de beul Oscar Kwist haar vorig jaar in Amersfoort-aan-zee had gebrandmerkt als deserteur. Ten onrechte. Was dat nog steeds zo? Was ze nu niet net zo’n overloper als de bannelingen die naar Groot-Scandinavië waren gevlucht?

Kort na de landing blijkt meteen dat Senna zich terecht zorgen heeft gemaakt over de ontvangst die haar te wachten staat. Nog een fragment:

Even later liepen ze de winterse kou in, over een smalle brug naar de kade, waar drie militairen hen stonden op te wachten. Een escorte? Senna’s nekharen gingen overeind staan, maar Kjeld liep onbekommerd op de mannen af en begroette hen in het Deens. Een officier met twee strepen op zijn mouw zei iets terug op barse toon en Kjeld keek om naar Senna. ‘Er is iets mis,’ zei hij. ‘Hij zegt dat ze je komen arresteren als vijand van de staat.’

En zo gaat Zonderland razendsnel van start. Hoe gaat het verder? Wordt Senna gevangengenomen? Berecht? Lukt het haar om terug te keren naar Nederland? Daarover ga ik uiteraard hier niets vertellen.

Wat ik wel ga doen is de mooie leeservaring van Claudia Phillipo (met haar toestemming) met jullie delen. Zij kocht alledrie de delen van me toen we elkaar ontmoetten op een festival dit voorjaar en ze heeft Zonderland net uit:

Overstromingen, virusuitbraken en armoede houden ons ooit zo vrije en welvarende land in de greep. Inmiddels gaat Nederland gebukt onder de dictatuur van de meedogenloze president Martens. Jaren geleden liet ze dokter Walter het dodelijke Vikingvirus ontwikkelen. Nu dwingt ze zijn dochter Eva om zijn werk te perfectioneren. Gaat Eva in verzet of helpt ze de president aan een wapen waarmee zij voorgoed kan afrekenen met haar vijanden?

In het eerste deel maakte ik kennis met Senna, een getrainde soldaat. Nadat ze noodgedwongen op de vlucht moest waarbij ze een van Walters zonen leerde kennen, is ze nu in Kopenhagen. Ze perfectioneert haar trainingstechniek door Krav Maga te leren. Dan krijgt ze een opdracht: Keer terug naar Nederland en vernietig het schip Pernis en zorg dat je Walters dochter in handen krijgt.

Eenmaal terug ontmoet ze Dion, een schoffie uit de Amsterdamse Archipel. Hij is op zoek naar zijn broertje en nichtje. Het zijn viruskinderen en ontvoerd om op de Pernis door Eva als proefkonijnen te worden gebruikt om het Vikingvirus te perfectioneren.

Door de boeken van Marjan Brouwers weet ik weer waarom ik dystopische boeken zo fijn vind om te lezen. Wat dit speciaal maakt is de herkenbaarheid. Haast terloops noemt ze een diversiteit aan plaatsnamen. Niet per se meer herkenbaar als plaatsen, nee, uitermate subtiel door het benoemen van een kerktoren, een gebouw of een bekende wijk. Een lesje geschiedenis met een huiveringwekkend kijkje in een toekomst. Maar dan wel een toekomst waarvan je hoopt dat deze nooit werkelijkheid wordt.

Ik kijk met ontzettend veel plezier uit naar het derde deel Anderland en tegelijk met weemoed omdat Anderland het laatste deel is

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.