Gezellig en warm tijdens Fable & Fantasy

Nu ik alle spullen heb opgeruimd en het zelfs niet te warm is om in de tuin onder de parasol te zitten (nee, nog niet op Schier, daar ga ik morgen fluks weer naartoe), is het tijd om even terug te blikken op afgelopen weekend. Terwijl links en rechts festivals en andere openluchtevenementen werden afgelast, ging Fable & Fantasy in het Renserpark in Emmen wel gewoon door. En dus stond ik met vijf andere auteurs het hele weekend in een boekenkraam enthousiaste lezers te woord.

De plek van dit festival roept bij sowieso nostalgische gevoelens op. Hier liepen mijn man en ik rond toen onze kinderen nog klein waren. Het oude dierenpark is nu een gewoon park, maar veel speeltoestellen en andere bekende plekken staan er nog gewoon. Dat maakt dit festival voor mij extra speciaal.

Zes auteurs van eigen bodem

Net als vorig jaar, deelde ik een kraam met vijf auteurs van eigen bodem: Marieke Pallada, Johanna Lime (oftewel Marjo Heijkoop), Astrid Coumans, Inge de Vries en de enige man in ons gezelschap: Oliver Sted (oftewel Patrick Bauwens in zijn vechttenue met zwaarden). Het leuke van een kraam met z’n allen is dat het heel gezellig is, je deelt verhalen met elkaar (en koekjes en chips) en het ziet er voor bezoekers heel profi uit, zo’n mooie boekenkraam.

Tropisch festival

Dit jaar was het natuurlijk erg warm en ik kreeg de indruk dat daardoor veel vaste bezoekers zijn weggebleven. Dat is jammer, maar gezien de horror-warmte begrijpelijk. Zondag was het iets beter en waren er ook meer mensen op het terrein. Terwijl wij met lezers en (aspirant-)kopers spraken, was er overal muziek. Bezoekers dartelden rond in luchtige kleding in plaats van ingewikkelde kostuums, al zag ik toch ook een paar indrukwekkende types voorbij lopen die het echt verschrikkelijk warm moeten hebben gehad. Gelukkig waren daar de vernevelaars: mannen die je van top tot teen met verkoelend water bespoten.

Inge & Onyx

Nevel, draken en koffie!

Inge mocht nog even poseren met een werkelijk prachtig grijs draakje dat inmiddels Onyx heet. Onze overbuurman kwam ons af en toe eigen baksels brengen en de koffieman maakte werkelijk verrukkelijke koffie met cake, stom dat ik die niet op de foto heb gezet. En Astrid maakte een filmpje van onze kraam, toen we er nog fris en fruitig bij zaten, die eerste dag. Te zien op Facebook en Insta via deze link.

Lezers en booksleeves

Uiteraard heb ik ook met lezers van mijn trilogie gesproken. Zo kwamen er een paar me vertellen dat ze er van hadden genoten en dus gingen deel twee en drie nu mee. Er waren er zelfs een paar die de hele trilogie in een keer van me kochten. Ook mede dankzij mijn aanbieding: bij een trilogie doe ik een booksleeve naar keuze cadeau.

Een bijzonder moment

Een heel fijn moment kwam vlak voordat we na de eerste dag gingen opbreken. Ik kocht twee mooie stenen aan een touwtje bij de kraam tegenover ons. Annika, een van de twee dames uit die stand, kwam met me mee om dan ook even te kijken naar onze boeken. Ze zag En toch bleef Saaxumhuizen liggen en riep uit dat de familie van haar man daarvandaan komt. En sterker nog, toen we even stonden te praten, bleek dat Nel, de vrouw die als meisje een dagboek bijhield tijdens de oorlog en die dus uitgebreid voorkomt in het boek, de zus van zijn opa was. Annika was door het dolle heen en natuurlijk kocht ze het boek. Een heel bijzonder moment voor ons allebei!

Volgende keer: Winschoten!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.